Tag Archives: Nikolaos Zorbas

Klony a monarchia – jak ślepa bywa „zagranica”

Poniższy artykuł został przygotowany jako reakcja na pewne głosy które pojawiły się w dyskusji w Skarlandzie, w wątku Kryzys klonerski w Skarlandzie. Otóż przedstawiono tam tezę, że to ustrój demokratyczny odpowiada za problem, a za monarchii rodu apo Zep „nie tolerowano klonów” (słowa Daniela von Witta z Dreamlandu)  Postanowiłem trochę pogrzebać w archiwach w tej kwestii.


Awatary osób, którym zarzucano klonowanie. Niektórym to udowodniono.

Monarchia była wolna od klonów? Wolne żarty! Nawet osoba tak krótko będąca w mikronacjach jak ja zna na tyle historię swojego państwa aby powiedzieć, że to bzdura.

Otóż, jeżeli mogę sobie pozwolić na krótkie śledztwo – cały kryzys tkwi głęboko właśnie w okresie II Królestwa Surmeńskiego. Za jego ustanowienie w pewnej mierze odpowiada aktywny działacz późnej Demokracji: Nikolaos Zorbas, dwukrotny Pierwszy Tesmoteta. Jego karierę ciężko prześledzić, z uwagi na zniknięcie w niewiadomym momencie historii Surmenii jego profilu ze strony, a co za tym idzie – części postów na forum. Zachowały się jednak nieliczne posty, które można przypisać jemu (z kontekstu).

Analiza zachowanych adresów IP wskazuje, że dostojny Zorbas korzystał ze zmiennego źródła IP. Choć w bardzo skromnym zbiorze nie ma bezpośrednich powiązań, to powtarzające się początki adresów wskazują, że był to internet od tego samego dostawcy co w przypadku Konstantinosa Mikisigosa. To oczywiście żaden dowód, a jedynie poszlaka. Tak jak i to, że Zorbas był dla Mikisigosa wujem.

W lutym 2013 r. Zorbas ogłasza swoją śmierć (sprawując nadal funkcję Archonta Królestwa Surmeńskiego). Warto zauważyć, że śmierć następuje w momencie kryzysu i krytyki Archonta przez opozycję. Władzę przejmuje wówczas Celestyna Sinalenno vel. Konstancja Albertosiga. Ta – jak wynika z analizy prasy mikroświatowej – również zamieszana była w posiadanie drugiej tożsamości w Rotrii (Gaganelli) i w Rzeczypospolitej Obojga Narodów (Zamoyska).

Co potem? Po Zorbasie aktywny staje się Konstantinos Mikisigos, który daży do władzy – którą objął pod koniec 2014 roku. Warto jednak wspomnieć, że wcześniej (lipiec 2014, proces zakończył się w październiku) Surmenią wstrząsnęła jeszcze jedna afera kloningowa – z udziałem (najwazniejsze nazwiska) Markazenisa, Florosigosa i Bartolomeosa I (przywódcy Cerkwi Narodowej).

Afera Konstantinosa Mikisigosa jest najbliższa, choć nie wszystko łatwo ustalić. Ale powtarza się model działania. Szeroka „rodzina” Mikisigosów (Konstantinos Mikisigos, jego żona Aspazja z domu Bakojas), syn Nikolaos oraz córka Ejkaterini. Po kryzysie międzynarodowym który spowodowany był działaniami Mikisigosa względem podziału ziem na Orientyce mamy znowu: śmierć głównych aktorów (Konstantinos, wkrótce potem Aspazji) i pozostanie „dziedzica” Nikolaosa, działającego w podobny sposób jak ojciec – i  Ejkaterini, która, wżeniona w arystokrację Skarlandzką tam sie zakorzeniła („zmarła” niedawno, jednak nie przed pozostawieniem po sobie… córki jako dziedziczki)

To wszystko czasy Monarchii i panowania rodu apo Zep. Nie argumentuję jednak że działo się to za przyzwoleniem monarchów. W wykryciu afery Markazenisa tron brał zresztą aktywny udział. Jednak działania rodu apo Zep były na dłuższą metę nieskuteczne, choć zapewne utrudniające działanie klonów. Być może dlatego, aby pozbyć się „niewygodnego” władcy, Mikisigos posłużył się potem rękami swojej „opozycji”, która ustanowiła demokrację.


Wiele z tego co jest sformułowane to domysły i spekulacje, co jasno przyznaję. Widać jednak pewien wzór – być może przypadkowy. Ale gdyby pójść jeszcze dalej, to czy kloning Markazenisa nie wydaje się być analogią do Skitjosa? Czy kontrolowanie „dwóch” stron polityki nie jest metodą do utrzymania władzy dla tego typu „klonera”? Uśmiercenie postaci tracącej poparcie, przejęcie władzy „opozycją”, jednocześnie wprowadzając „dziedzica” dla triumfalnego powrotu… teoria brzmi kusząco. Zapewne nieprzypadkowo umoczonego przez wpływanie na sąd Skitjosa zastąpił… syn, Skitjos jr, tak jak Mikisigosa sr. zastąpił Mikisigos jr.

Ciężko jednak uznać to za fakty historyczne. Udowadnianie tej teoretycznej możliwości nie jest też kwestią, której jest niniejszy tekst poświęcony. Tym, co jest głównym celem tego artykułu jest obalenie przekonania o stanowczej postawie rodu apo Zep i Monarchii jako okresie wolnym od afer „klonerskich”. Nie tylko nie jest to prawdą – i dawnym Królestwem te afery wstrząsały regularniej niż młodą II Demokracją – ale ponadto w przypadku Królestwa mamy sytuację, w której władcy pozwolili klonerowi wyhodować sobie wystarczającą gromadkę, aby mógł ich obalić.

Dopiero Demokracja okazała się na tyle silna, żeby się z nimi zmierzyć. Historia się powtórzyła – i tym razem kloner zgotował sobie swój własny koniec. Oby na dobre.

Reklamy

2 Komentarze

Filed under Felietony, Surmenia, Zagranica

Wieści: Zorbas zwycięża w wyborach, Nowa Prawica ponosi klęskę

40 minut po północy poznaliśmy wyniki wyborów do Eklezji XXI kadencji. Są one dość zaskakujące – największą liczbę głosów (aż 7) otrzymał debiutujący (w „wielkiej polityce”) Nikolaos Zorbas z Partii Liberalnej. Z drugiej strony, kandydaci rządzącej do tej porty partii otrzymali tylko po trzy głosy i znaleźli się poza parlamentem.

Te wybory, to tak jak ostatnio wysoka frekwencja, choć nie – jak przewidywali niektórzy – stuprocentowa. Na jedenastu obywateli swoje głosy oddało dziesięcioro (91%). Niezbyt wysoki był też wskaźnik głosów pustych – na pulę 30 potencjalnych głosów (każdy obywatel ma 3 głosy), 5 (16,7%) było pustych. Jest to pewien postęp – w ostatnich wyborach, przy takiej samej puli wskaźnik ten wyniósł 23,3%.

Wielcy zwycięzcy…

Niekwestionowanym liderem tych wyborów jest Nikolaos Zorbas (de iuro – niezrzeszony, de facto – założyciel i lider niezarejestrowanej jeszcze Partii Liberalnej), który otrzymał aż 7 głosów. Oznacza to, że jeden ze swoich głosów oddało na niego aż 70% obywateli. W pewnym odstępie za nim uplasowało się dwoje kolejnych kandydatów – Piotr Kościński (niezrzeszony) i Sylvana Koppa (Partia Demokratyczna), którzy otrzymali po 5 głosów. Ta trójka będzie tworzyć Eklezję XXI kadencji.

…i wielcy przegrani.

Poza parlamentem znalazło się trzech pozostałych kandydatów. Przede wszystkim dwójka kandydatów Nowej Prawicy (jedyna partia, która wystawiła parę) – Milos Pangalos i Odolan Irmisigos, eklezjaści w ostatniej kadencji, którzy tym razem dostali po trzy głosy każdy. Nowa Prawica otrzymała czerwoną kartkę od wyborców, którzy najwyraźniej źle ocenili krótkie rządy tej partii. Jest to zaskakujące szczególnie w porównaniu do sondażu przedwyborczego, który wskazywał właśnie na Nową Prawicę, jako cieszącą się największym poparciem. Poza parlamentem znalazła się także Chartyna Papandreu i jej Partia Kobiet Niezależnych – kontrowersyjna feministka otrzymała jedynie dwa głosy.

Co dalej?

Znamy już Eklezjastów – nie wiadomo jednak, kto zostanie Eforem, a przede wszystkim – kogo Archont desygnuje na Pierwszego Tesmotetę. Najprawdopodobniejsi kandydaci to Zorbas – ze względu na największe poparcie w tych wyborach oraz Koppa – jako partyjna koleżanka Archonta*. Jeżeli nie porozumieją się między sobą, pozostanie im rywalizacja o poparcie trzeciego z kandydatów. Mniej prawdopodobne jest sięgnięcie po kandydata spoza Eklezji – to miałoby miejsce chyba tylko wtedy, gdyby pierwsza dwójka całkiem zrezygnowała z ubieganie się o to stanowisko.

Niezależnie od potencjalnego układu koalicyjnego w Eklezji, niemal pewnym jest, że w Radzie Tesmotetów zobaczymy również osoby spoza grona zwycięskich partii – możliwe nawet, że część dotychczasowych tesmotetów utrzyma stanowisko. Krótka ławka rezerwowa, która jest przypadłością wszystkich ugrupowań (a można by powiedzieć, że wręcz całej Surmenii), wymusi zapewne współpracę ponad podziałami partyjnymi.

* – Kościński nie jest tu potencjalnym kandydatem – układ stowarzyszający, choć pozwala mu na sprawowanie mandatu eklezjasty, nie zezwala na funkcję Pierwszego Tesmotety, ze względu na kolizję z funkcją Generalnego Gubernatora w Hassselandzie. Przeszkodą byłaby też funkcja Generalnego Sekretarza przy OPM.

1 komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści