Tag Archives: Piotr Kościński

Wieści: Zorbas zwycięża w wyborach, Nowa Prawica ponosi klęskę

40 minut po północy poznaliśmy wyniki wyborów do Eklezji XXI kadencji. Są one dość zaskakujące – największą liczbę głosów (aż 7) otrzymał debiutujący (w „wielkiej polityce”) Nikolaos Zorbas z Partii Liberalnej. Z drugiej strony, kandydaci rządzącej do tej porty partii otrzymali tylko po trzy głosy i znaleźli się poza parlamentem.

Te wybory, to tak jak ostatnio wysoka frekwencja, choć nie – jak przewidywali niektórzy – stuprocentowa. Na jedenastu obywateli swoje głosy oddało dziesięcioro (91%). Niezbyt wysoki był też wskaźnik głosów pustych – na pulę 30 potencjalnych głosów (każdy obywatel ma 3 głosy), 5 (16,7%) było pustych. Jest to pewien postęp – w ostatnich wyborach, przy takiej samej puli wskaźnik ten wyniósł 23,3%.

Wielcy zwycięzcy…

Niekwestionowanym liderem tych wyborów jest Nikolaos Zorbas (de iuro – niezrzeszony, de facto – założyciel i lider niezarejestrowanej jeszcze Partii Liberalnej), który otrzymał aż 7 głosów. Oznacza to, że jeden ze swoich głosów oddało na niego aż 70% obywateli. W pewnym odstępie za nim uplasowało się dwoje kolejnych kandydatów – Piotr Kościński (niezrzeszony) i Sylvana Koppa (Partia Demokratyczna), którzy otrzymali po 5 głosów. Ta trójka będzie tworzyć Eklezję XXI kadencji.

…i wielcy przegrani.

Poza parlamentem znalazło się trzech pozostałych kandydatów. Przede wszystkim dwójka kandydatów Nowej Prawicy (jedyna partia, która wystawiła parę) – Milos Pangalos i Odolan Irmisigos, eklezjaści w ostatniej kadencji, którzy tym razem dostali po trzy głosy każdy. Nowa Prawica otrzymała czerwoną kartkę od wyborców, którzy najwyraźniej źle ocenili krótkie rządy tej partii. Jest to zaskakujące szczególnie w porównaniu do sondażu przedwyborczego, który wskazywał właśnie na Nową Prawicę, jako cieszącą się największym poparciem. Poza parlamentem znalazła się także Chartyna Papandreu i jej Partia Kobiet Niezależnych – kontrowersyjna feministka otrzymała jedynie dwa głosy.

Co dalej?

Znamy już Eklezjastów – nie wiadomo jednak, kto zostanie Eforem, a przede wszystkim – kogo Archont desygnuje na Pierwszego Tesmotetę. Najprawdopodobniejsi kandydaci to Zorbas – ze względu na największe poparcie w tych wyborach oraz Koppa – jako partyjna koleżanka Archonta*. Jeżeli nie porozumieją się między sobą, pozostanie im rywalizacja o poparcie trzeciego z kandydatów. Mniej prawdopodobne jest sięgnięcie po kandydata spoza Eklezji – to miałoby miejsce chyba tylko wtedy, gdyby pierwsza dwójka całkiem zrezygnowała z ubieganie się o to stanowisko.

Niezależnie od potencjalnego układu koalicyjnego w Eklezji, niemal pewnym jest, że w Radzie Tesmotetów zobaczymy również osoby spoza grona zwycięskich partii – możliwe nawet, że część dotychczasowych tesmotetów utrzyma stanowisko. Krótka ławka rezerwowa, która jest przypadłością wszystkich ugrupowań (a można by powiedzieć, że wręcz całej Surmenii), wymusi zapewne współpracę ponad podziałami partyjnymi.

* – Kościński nie jest tu potencjalnym kandydatem – układ stowarzyszający, choć pozwala mu na sprawowanie mandatu eklezjasty, nie zezwala na funkcję Pierwszego Tesmotety, ze względu na kolizję z funkcją Generalnego Gubernatora w Hassselandzie. Przeszkodą byłaby też funkcja Generalnego Sekretarza przy OPM.

Reklamy

1 komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Co z tym Gensekiem?

Felieton Timoteosa Stefanosigosa. Reprezentuje tylko jego poglądy i opinie.

Od czasu kiedy ustąpiłem ze stanowiska Sekretarza Generalnego OPM, sytuacja w Gmachu nieco się poprawiła. Tak jak miałem nadzieję, był to pewien impuls do dyskusji nad przyszłością Organizacji. Dyskusji toczącej się w gronie dość wąskim, ale wystarczającym, żeby uznać ją za stosunkowo wiążącą.

W międzyczasie dyskusji (realizowanej po równo w Gmachu, jak i w Kawiarni „Pod Geoidą”) minęły dwa terminy zgłaszania kandydatur na mojego następce. Dopiero w drugiej turze wpłynęła jedna kandydatura – Johana Calgariego, zgłoszona przez Imperium Tyrencji, której jest obywatelem. W organizacji p. Calgari pojawiał się już wcześniej – jako reprezentant Królestwa Wurstlandii, zanim to nie zostało z Organizacji usunięte. Był również obecny na ostatnim realnym zjeździe OPM (Mój błąd, pomyliły mi się nazwiska, na zjeździe był p. Edward Windsor, obu panów serdecznie przepraszam. T.S.)

Pomimo tego, a także pomimo przedstawionego na forum OPM programu, p. Calgari nie zdobył zaufania delegatów. Większość z tych, którzy głosowali przeciw, jak i wstrzymali się od głosu nie uzasadniała swojego działania, jednak mam wrażenie, że opinia, którą przedstawiłem uzasadniając swój głos wstrzymujący była przynajmniej częściowo wspólna – nawet państwa, które ostatecznie poparły p. Calgariego (jak Austro-Węgry), wyrażały pewną wątpliwość co do zawartości przedstawionego przez niego programu. Znaczenie mogło mieć także podobieństwo do poprzednich wyborów, w których zaproponowano kogoś zupełnie z zewnątrz – wówczas był to Kryspin von Lichtenstein, który nadal nie jest w Organizacji najlepiej wspominany.

Piszę to kilka godzin po tym, jak przedstawiłem w Gmachu kolejną kandydaturę – tym razem jest to Piotr Kościński, były SG OPM. Ktoś mógłby powiedzieć, że Organizacja zatacza koło. Ja tak nie uważam – Ekscelencja Kościński jest osobą, która łączy konkretny program reformy OPM – program, który zdążył już wcześnie przedstawić w Gmachu – z doświadczeniem w zakresie funkcjonowania Organizacji, umiejętnościami administracyjnymi i szerokimi dyplomatycznymi znajomościami. Jego kadencja miałaby mieć charakter techniczny, służący przeprowadzeniu reformy w kierunku, który póki co, głośno czy milcząco, jest akceptowany przez większość państw OPM – tj. z powrotem w kierunku FPM, z zachowaniem tylko kilku dotychczasowych elementów. Być może to, paradoksalnie, doprowadzi do tego, że polityka zacznie odgrywać w tej organizacji większą rolę.

4 Komentarze

Filed under Felietony

Wieści XVIII – mapa gospodarcza, ożywienie legislacyjne

Mapa gospodarcza - kliknij aby obejrzeć

Gospodarka w ujęciu geograficznym

Niejako na marginesie dyskusji dot. gospodarki surmeńskiej, dostojny Timoteos Stefanosigos przedstawił wstepną wersję mapy gospodarczej Surmenii.  Póki co naniesione na niż zostały złoża surowców, gazo- i ropociągi, strefy szczególnie uprzemysłowione, bujne lasy oraz tereny o szczególnie żyznych glebach.

Po kilku uwagach ze strony mieszkańców, dostojny Stefanosigos przedstawił wersję „beta2” mapy, na której uwzględnił poprawki innych, dodał także kilka nowych surowców i złóż. Pomniejszoną wersję mapy prezentujemy po prawej, po kliknięciu na nią otworzy się wersja pełnowymiarowa.

Ożywienie legislacyjne

Po pewnym wyciszeniu, w Eklezji znów słychać gwar. Zaczęło się od przedstawienia przez Havelocka Jaskoviakusa obywatelskiego projektu ustawy o stowarzyszeniach. Wkrótce potem pojawił się także projekt nowej ordynacji wyborczej autorstwa Archonta, a pod głosowanie poddana została leżąca od dość dawna w „zamrażarce” ustawa o Surmeńskich Siłach Obronnych. To ostatnie głosowanie skończyło się zresztą błyskawicznie, a ustawa została już podpisana i opublikowana przez Archonta.

Możliwe, że jest to otwarcie do dalszych nowelizacji – wiele ustaw wciąż nie zostało „odświeżonych” po reformie ustrojowej.

Co nowego w Hasselandzie?

W obliczu urlopu Piotra diuka Kościńskiego, Premiera Królestwa Hasselandu, jego obowiązki przejął minister Piotr Laging. Zdążył on już przedstawić propozycję stworzenia w ramach Demokracji Surmeńskiej partii, która ma reprezentować społeczność hasselandzkich uchodźców.

W efekcie porozumienia podpisanego przez Timoteosa Stefanosigosa, rektora Królewskiej Akademii Nauk, oraz Piotra Kościńskiego, właściciela Instytutu Hasselandzkiego (kontynuator dawnego Gellońskiego Instytutu Naukowego), Instytut Hasselandzki stał się autonomiczną częścią KAN. Instytut będzie mógł na prawach katedry zorganizować studia z zakresu dziennikarstwa, a także prowadzić badania naukowe z innych dziedzin, w zakresie, w którym dotyczyć będą one Królestwa Hasselandu. Instytut otrzyma także gościnę na stronach KAN.

Wczoraj do Hasselandu przybył tajemniczy Zakonnik, ukrywający swoje personalia. Wiadomo, że jest członkiem Zakonu Semnoteam, działającego w sarmackiej Gellonii. Jako prezent dla Hasselandu od Wielkiego Mistrza Zakonu zaoferował domenę hasseland.pl, a także zaproponował stworzenie hasselandzkiego Archiwum, gromadzącego wszelką wiedzę dot. Królestwa.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści

Wieści XVII – koniec sezonu w Lidze Królewskiej, powrót sądownictwa

Współpraca Hasselandu i Surmenii kwitnie

Po podpisaniu umowy stowarzyszającej Królestwo Hasselandu z Demokracją Surmeńską przyszedł czas na wypełnianie jej zapisów. W dniu dzisiejszym oficjalnie otwarty został wydzielony dział na forum Surmenii, przeznaczony dla Królestwa Hasselandu. Zainaugurowano także działalność partnerskiego programu razem:σημητη, który ma na celu wspierać hasselandzkich uchodźców na surmeńskiej ziemi.

Sam Hasseland nie pozostaje bierny. Skład Rządu Emigracyjnego powoli się kompletuje – oprócz diuka Piotra Kościnskiego, jego premiera, objął także Piotra Szermińskiego (Prezydent Rady Stanu), Piotra Laginga (Szef Komitetu Nadzwyczajnego ds. Bezpieczeństwa Uchodźców w randze ministra), Justannę (Minister Kultury) oraz Atosa Czarneckiego (minister bez teki).

Powrót trzeciej władzy

Po długiej przerwie, Surmenia posiada znów osobną władzę sądowniczą. Przez długi czas Królestwo Surmeńskie musiało obywać się bez niej – ostatni Prezes Sądu Najwyższego sprawował swoje obowiązki w 2008 r. Od czasu jego odwołania, funkcję sędziego sprawował de facto Król. Po reformie ustrojowej przestało to być dobrym rozwiązaniem – obieralny Archont jest bowiem urzędnikiem o wiele bardziej politycznym niż teoretycznie neutralny władca.

Nie dziwi więc, że od niedawna Surmenia ma nowy skład władzy sądowniczej – zgodnie z procedurą uwzględnioną w konstytucji, Archont, po otrzymaniu opinii o kandydatach od Eklezji, do Geruzji powołał dwóch gerontów – Timoteosa Stefanosigosa i Viktorjosa Paulosigosa (ten drugi funkcję obejmie po upłynięciu swojej kadencji na stanowisku Prefekta Generalnego Rotrii).

Jak się okazało – sądy nie są w Surmenii niepotrzebne. Tuż po powołaniu, geronta Stefanosigos wydał swój pierwszy akt – orzeczenie ws. interpretacji ustawy o obywatelstwie, na wniosek dostojnego Havelocka Jaskoviakusa. ie wiadomo, czy w przyszłości pojawią się inne sprawy – jednak istniejące i sprawne sądownictwo to instytucja de facto niezbędna dla dobrze działającej mikronacji.

Być może powołanie władzy sądowniczej przyśpieszy proces aktualizacji prawa karnego i procesowego – od czasu reformy ustroju na nowelizację czeka wciąż surmeński kodeks karny.

Koniec VI sezonu Ligi Królewskiej

Po dość zaskakujących finałach, mistrzem 6 sezonu Ligi Królewskiej został elderlandzki FC Tirion, czarny koń tego sezonu. Zwycięstwo było zaskoczeniem dla wszystkich – w tym dla menedżera, Simona McMelkora. W ćwierćfinałach w „bratobójczym” boju Tirion wyeliminował drugą elderlandzką drużynę – FC Devils Elder. W półfinale miał miejsce – w mojej opinii – mecz tego sezonu, w którym podopieczni McMelkora dosłownie wdeptali w ziemię (5-1) dwukrotnego mistrza LK – Cracovię Kraków.

Jednak o ile na zwycięstwo Tirionu można było stawiać, to jeszcze niedawno nikt nie domyślił się, że jego rywalem w finałowym meczu będzie zespół Elsynor Athletic. Na początku sezonu seria porażek umieściła tą drużynę na 7 (przedostatnim) miejscu w tabeli, przewidywano nawet zmierzch tej doskonałej drużyny. Ostatecznie Elsynor wywalczył drogę do awansu zajmując 4 miejsce z tą samą liczbą punktów co 5 w tabeli Hermes Surma (Dreamlandczycy przeważyli znacznie w bilansie bramek). Nikt raczej Elsynorowi sukcesów nie wróżył. Tymczasem Atleci de Brolle’a po ciężkim meczu wyeliminowali Aronę Shin Splints (mistrza z poprzedniego sezonu), a w drugim – zawsze groźne Młoty z Anheim. Mimo porażki w finale można Elsynor określić jako feniksa odradzającego się z popiołów.

W tym sezonie słabiej sprawiły się drużyny z Surmenii. OKS Hermes Surma, pomimo że znajdował się chwilowo na szczycie tabeli, nie awansował do finałów, ale i uniknął spadku do drugiej dywizji, zajmując 5, środkowe miejsce w swojej grupie. Pozostałe dwie surmeńskie drużyny – Polemistis Kaharonea i Gniazdo Zawaria nie zdołały się dochrapać awansu z drugiej dywizji, zajmując odpowiednio 6 i 8 miejsca w grupach B i A.

Dodaj komentarz

Filed under βηιεστε - Wieści